There was almost something rotten in the state of Danemark, maar ik heb in Zweden nergens geen surstromming kunnen kopen, en dus waren we op de terugweg door Denemarken rotvrij. Surstromming is gefermenteerde vis in blik, een Zweedse specialiteit, en gefermenteerd is eigenlijk een posh woord voor rot. Om maar te zeggen, het hoge Noorden, het heeft sinds kort weinig geheimen meer voor mij.

Op het gevaar af om er hier een culinaire happening van te maken, onderstaande foto's vatten de Scandinavische keuken samen.

Je kan in Zweden wel eens een worst met mos (patotis puree) eten, en ze doen er voor de toerist maar al te graag zo'n roze klodder bovenop (naar het schijnt garnalen).

Daarnaast kun je er alle soorten en vormen haring eten, zoals bijvoorbeeld maatjes in een dillesausje, of een gerookt exemplaar, en kun je na de maaltijd wat nagenieten met snus. Voor de Scandinavië newbies, ook wel pruimtabak geheten. Na het een keer geprobeerd te hebben begrijp ik waarom het in België niet groot is, en begrijp ik niet waarom het in Zweden populair is. Tenzij je het er heel warm van krijgt, want het durft daar nogal koud te worden.


Zweden zijn ook allerminst te beroerd om iets in een tube te proppen, en dat gaat van garnalen over paté tot kaviaar, dat zo wel wat van zijn cachet verliest. Het lachend kindergezichtje op de tubes kaviaar is nu ook niet direct het summum van verfijning en elegantie.


Noorwegen daarentegen is qua keuken wat armer, vis vind je daar bijna niet, maar ze hebben er wel lekkere kersen. Die kersen kweken ze onder plastiek op ijskoude fjorden.


De enige vis die ik in Noorwegen heb gevonden was deze, en geef toe, dat is een beetje armzalig. Ik was naar de Noorse fjorden getrokken met het idee dat ik daar van zalmrokerij naar vissershutje ging trekken, telkens een stukje verse vis aangeboden te worden, maar niks daarvan. Twee gepaneerde driehoekjes, dat was alles...

Telkens ik aan het tijdens de verkiezingen gehoorde milieuprogramma van het Vlaams Belang terugdenk (de lelijk oud geworden Anke "wij stellen voor om een studie te laten maken om te kijken of de menselijke activiteit invloed heeft op het klimaat, en als dat zo zou blijken te zijn, dan gaan we voor gepaste actie" Vandermeersch is hun milieu experte) moet ik glimlachen.

Terwijl een sans papier of migrant van de eerste generatie aan zijn muntthee voelt dat het klimaat aan het veranderen is, en dat het hoog tijd is om maatregelen te nemen. Aanpassen aan het klimaat, of oprotten, is mijn devies, en hierbij mag je ook de vrijetijdsbesteding niet uit het oog verliezen. Binnenkort is het in België in de zomer veel te warm om te fietsen of te lopen, er dienen dringend alternatieven gezocht te worden.

Zelf heb ik dat onlangs gedaan, en ik mag zeggen dat ik, afgezien van de fles pastis die er bij past, meer dan klaar ben voor een warmer klimaat. Met deze schatjes mag het hier gerust een mediterraan klimaat worden, ik ga qua vrije tijdsbesteding zeer zeker aan mijn trekken komen, ook al is het veertig graden in de schaduw van een plataan.

Er moet maar gezegd worden tegen mij dat ik iets niet kan, of hopla, daar sta ik al te pronken op de top van Afrika's hoogste berg, of daar ben ik al gestart in een 100 km lange wandeltocht. Niet dat alles wat ik start lukt, maar de sleutels van mijn succes zijn te vinden in mijn falen.

Onlangs had ik iets horen vertellen over een grote zaal vol met boeken, en die gast die met dat vertelde, zei me dat je die boeken voor een appel en een ei kon uitlenen. Bibliotheek noemde die dat. Raar.

Dat wou ik wel eens met mijn eigen ogen zien, en als de gesmeerde bliksem zocht ik op dat nieuwe ding op, eeuh, internet noemt dat, geloof ik, superhandig, je vindt daar zowat alles, ook grappige foto's en zo, of er zo'n bibliotheek ding bij mij in de buurt was. Dat bleek zo te zijn, en alras stond ik in die zaal. Geloof het of niet, maar dat stond daar tjokvol boeken, en wat meer is, je kon die uitlenen. Tjonge, jonge, wat gaan ze nog allemaal uitvinden...

Het eerste boek dat ik vastpakte, was er eentje van ene James Joyce, en dat boek bleek een voorwoord te hebben. In dat voorwoord stond "The first thing to say about Finnegans Wake is that it is, in an important sense, unreadable". Meer had ik niet nodig om de uitdaging aan te gaan, en dat boek ligt nu bij mij thuis, te wachten om gelezen te worden.



En dan begint het, en je moet dat voorwoord gelijk geven. 't Is precies Italiaans of Esperanto, terwijl die James toch wel een Ierse knakker was.


Benieuwd hoe ver ik zal geraken...

Was er van 't weekend een huis verwarmend feestje, een bbq of een buurtfeest annex bbq annex optreden geweest, ik zou daar kunnen over schrijven, of had ik een mountainbike tochtje gemaakt in het Zoniënwoud, petanque ballen in de Aldi gekocht, of Franse cornflakes gegeten, ik zou er iets kunnen over schrijven.

Maar niets van dat alles, bijgevolg moet ik wel schrijven dat ik vandaag mijn beste Frans heb bovengehaald, en op mijn werk aldus een aantal bezoekende Franstaligen kosteloos geëntertaind hebt. Ik denk dat ik in de toekomst op feestjes nog af en toe met dat Frans zal uitpakken, kwestie dat een luimige noot nooit misstaat. Zelfs niet op je eigen begrafenis.

Geef de mensen in M. een Dijle, geef ze een feest, en hopla, alras wordt dat in de volksmond de Dijlefeesten genoemd. Geef ze eens ongelijk. Op zo'n dag komt algauw alles wat ietwat marginaal is buiten, en in M. woont er quasi niks anders. Om maar te zeggen, er was veel volk.

Om onder andere die rapgroep die zingt over hoven en commerce te bekijken, en voor mensen uit M. te proberen af en toe een woord te verstaan. Daar dat taaltje voor mij weinig geheimen bevat, moet ik zowat de enige geweest zijn die een benul had van waar het over ging. Nu is dat niet zo moeilijk bij het hof van commerce, hoofdzakelijk gaat dat over hoe goed ze wel niet zijn, en soms ook wel over hoe goed ze wel niet zijn. Na het optreden werd de avond vergaderingsgewijs afgesloten, en voila, de dag was weeral gevuld.

Een fietsvakantie in de Cévennes kruipt allerminst in je kouwe kleren, en je zou er talrijke posts over kunnen schrijven, onder andere over de o zo mooie streek, of over de epische strijd voor de derde plaats, over de hoogtes en de laagtes, de heroïek van de wielersport, het lijden en het plezier, enzovoort, enzoverder, enfin, je weet wel hoe het er aan toegaat in een telenovelle.

Maar dan maak je een filmpje met in de hoofdrol een pinda en een heleboel mini mieren, en dat moet dan wel volstaan als post. Enkel te bekijken als je veel, heel veel tijd hebt, of echt niks anders te doen!



Hopsa.

Voor als je er ook nog een foto van wil, geen probleem.

Gisteren was ik met een journalist aan het babbelen, en opeens ging het over Somalië. Hij is een paar keer in oorlogsgebied geweest, en dat heeft de quote van de dag opgeleverd.

I quote: "Ik heb nooit een kogelvrij vest gedragen, behalve die ene keer tijdens een nachtelijke autorit in Somalië, het was daar koud."

Meer dan R.E.S.T.E.C.P. kan ik ook niet zeggen...

Een weekje vakantie, een weekje werken, een weekje vakantie, het heeft wel iets. Zelfs zoveel dat ik van 't weekend alweer op vakantie vertrek. Ditmaal naar het land van duizend wijnen, een bepaald soort slag en een r om u tegen te zeggen. Tegen iemand die tussen de lijnen kan lezen hoef ik het al niet meer te vertellen, maar speciaal voor u, ietwat dommere lezer, jep, ik ga naar Frankrijk.

Als je me volgende week nodig hebt, je kan me in de rimboe in de Cévennes vinden, op survival. Et pour les Flamands, la même chose!

Over Lanzarote zou ik kunnen vertellen over de avonturen van Putje en Potje en hun jolige vrienden, en dat zou dan gaan over putjes, palmbomen, spitmuizen, stoempen, Duitse metalheads, miljardos bastardos, cocktails à volonté, shows fantastico! Applauso!, enzomeer, enzoverder, maar zoals Gérard, de sympathieke doch ietwat louche uitbater van Mechelen-Stort altijd al zei, sommige putjes hou je beter gedekt.

Vandaar dat ik het hier hou bij wat impressies en misschien het sporadische, komieke filmpje. 't Is dat Videodinges niet meer bestaat, en dat het veel te lang duurt om zo'n ding up te loaden...



En dit was ooit te zien bij Bassie en Adriaan:

Gisteren ging ik naar de topper in tweede klasse Mechelen - Antwerp, olé, ola, en wat ik daar zag heeft me blij gemaakt, olé, ola. Het ging vooruit, het ging vooruit, het ging verbazend goed vooruit.

En wat meer was, er was ambiance in het stadion. Toen er van "You'll never walk alone" gezongen werd, deed ik uit volle borst mee, en wanneer ik tegen mijn buur zei "Maar ik loop soms graag eens alleen" was er een andere supporter die maar raar keek. Wat ook wel plezant was, was dat die van Mechelen, waar ik tussen stond, constant aan het zingen waren van "Antwerp, marginalen!". Zoals je waarschijnlijk maar al te goed weet als je al eens in Mechelen geweest bent, Mechelen heeft qua marginaliteit van niemand lessen te leren. O, ironie. Als ik rondom mij keek, leek ik precies in de kantine van een beschutte werkplaats beland, maar toch zingen van "Antwerp marginalen!". Fijn!

Ze zongen er ook constant een liedje, en dat ging als volgt: "Shall we sing a song for you, shaaaaall weeee siiiing a soooong for yoouuuu, a soooong for yoooouuuu-oooouuu" x25

En dan stopten ze met zingen. Vreemd...

De buenas diassen, chicas latinas en dos cervezos, por favor zullen binnenkort niet van de lucht zijn, want ik ga voor de eerste keer op reis naar Spanje. Naar Lanzarote, om precies te zijn, en, omdat ik nu eenmaal avontuurlijk van aard ben en danger mijn middle name is, naar een all-in. Het zal een heel nieuwe ervaring zijn, de verwondering zal groot zijn, en is het nu eenmaal niet net daarom dat je op reis gaat?

Meer treffend dan met dit gedichtje van de organisator van de reis kan ik het niet zeggen:

Oh wat ben ik heden blij
wij gaan op all-in
wij gaan op all-in
Oh wat ben ik heden blij
wij gaan op all-in
wij gaan op all-in
mijn vriendjes en mij

Soms zou je het niet meer vermoeden, maar aan de tronies, lelijke bakkes en criminele wezens op borden langs de weg kun je merken dat er ook in Wallonië verkiezingen op komst zijn, en dat het wel degelijk nog altijd hetzelfde land is als waar u en ik in wonen. Dat merk je vanzelf als je op bezoek gaat bij onze Franstalige vrienden, en je kan er al eens stuiten op een lokale politieker.

Zondag heb ik op een haar na de sympathieke Michel Daerden gemist, jep, de Michel berucht en beroemd van zijn youtube filmpjes. Op zich jammer, een gemiste kans voor Michel, maar zijn promo team bestaande uit pronte en wulpse jongedames was er wel nog, en was zo vriendelijk om me, al kan ik er niet voor stemmen, een foldertje van Michel in de pollen te stoppen.

Aan de voorkant staat er een frisse foto van Daerden.


Maar groot was mijn verbazing toen ik de bottom line van de achterkant zag.


Als je niet veel Frans kent, er staat "Tout le monde aime Papa", wat losjesweg vertaalt tot "Iedereen houdt van Papa". Kijk, mijn hart bloedt als ik zie dat er nog familiewaarden gepromoot worden in die goddeloze PS, die hier verketterd wordt, en dat er daar naast Sinterklaas en de kerstman nog een derde vaderfiguur rondloopt, in de vorm van een af en toe zatte politicus. Er is nog hoop!

Zeker één keer om de twee à drie jaar draai ik er mijn hand niet voor om om in plaats van naar een Vlaamse kermis, een feest van Piet Snot of een sportieve happening te gaan, aan cultuur te doen. En alras zijn die twee à drie jaar voorbijgevlogen (zeker in iemands anders menagie), en hop, daar is de dag weeral aangebroken dat je aan cultuur doet.

Om maar te zeggen, ik ben naar Redu, het in de Ardennen verscholen boekendorp, geweest, alwaar ik me ondergedompeld heb in een overwegend Franstalig literatuurbad. Redu ken je misschien van hun tergend traag ladende en door een hobbyist of zo fout ontworpen site, of door de vele lof die je Romaanse talen studerend nichtje aan het dorpje toedicht, maar vanaf nu zal je het kennen als het dorp waar je vergeten parels van de wereldliteratuur op de kop kan tikken. Waar anders vind je een eerste druk exemplaar van "Le crocodile électrique" van D.G. Compton, tegen de uiterst schappelijke prijs van anderhalve euro? Alleszins niet op deze site, want daar kost het al rap meer dan 1,70 euro voor dat boek.



Ik heb ook enkel nog maar de achterflap gelezen, maar dat belooft alvast veel goeds, en de tekening op de voorpagina doet me alleen het beste denken over de elektrische krokodil. Spanning verzekerd!

Voor de geïnteresseerden, nadat ik het boek uit heb, ben ik absoluut niet te beroerd om het aan iemand anders te schenken. Kunst moet je delen!

Ik was met mijn gmail account wat aan het mailen over bbq's en aanverwante, en rechts van mijn mail stond opeens reclame voor bbq toestellen én voor vetverbranden. Voor http://www.vet-verbranden.com/ om precies te zijn, en zelfs al wil je geen vet verbranden, of eigenlijk, vooral als je geen vet wil verbranden, raad ik je aan om het schitterende proza vol kromme redeneringen en kar voor paard gespannen constructies van deze top site een blik waardig te gunnen.

Mijn persoonlijke favoriet is "Wel, als je me het voordeel van de twijfel geeft, bewijs ik je dat deze methode de enige juiste is". Als je mij het voordeel van de twijfel geeft, kan ik ook bewijzen dat ik de meest sympathieke mens op aarde ben. Wat nu wel het geval is, maar toch. Een mooie tweede vind ik "Je Kleren Liegen Niet...", en dat klopt. Want kleren zijn een beetje als de ronde, en zoals algemeen geweten is, de ronde liegt ook niet.

Als slot kan ik de iets dikkere lezer nog volgende tip meegeven: Een Maagring. De slechtst mogelijke oplossing voor je probleem. Het plaatsen van je maagring brengt enorme risico’s met zich mee (tot zelfs de dood) en je kan amper nog eten. Deze werkt enkel omdat je je calorie-inname drastisch vermindert. Dus als je aan het verdikken bent omdat je dokter vindt dat je niet dik genoeg bent om een maagring te laten steken, denk er twee keer over na...

Sommige mensen beweren dat ze toekomen met 4 of 5 uur slaap per nacht, en dan wil ik dat ook wel eens proberen. Maar het probleem blijft dat ik na één nacht met weinig slaap met koppijn zit, na twee nachten met weinig slaap overal in slaap bij val, en na drie nachten slaap met een etterend oor zit, waar antibiotica noch goede voornemens tegen helpen.

Vrijdag was de K. de grote schuldige, zaterdag was dat Anderlecht, dat besliste voor de eerste keer dat ik in de loges van Anderlecht zat om dan maar kampioen te spelen, waarbij het uitnodigende bedrijf daarop dan maar besliste om sloten champagne te laten aanrukken (al eens gezien, sloten aangerukte champagne?), en zondag waren dat een paar Zweden die op een toeristische uitstap door het Leuvense werden gegidst, op het nu al legendarische stielo wandelpad.

Dit alles overgoten met een sausje van heel het weekend doorwerken, want een echte yup moet dat al eens terloops kunnen laten vallen, zo van dit weekend in de K. gezeten, dan in de loges in Anderlecht, champagne, oooh la laa, en dan zondag nog een paar Zweden rondgeleid, hen het Atomium bij nachte getoond en zo, en oh, ja, op mijn werk hadden ze me het hele weekend nodig. Druk, druk, druk, maar ik eet wel gezond, ben nu op een ananas en meloen dieet, is iets nieuws uit Guadeloupe, een aanrader.

En na 4 dagen weinig slapen verbeteren mijn posts er nu ook weer niet echt op...

Ik leg mijn vingers graag overal op, dat heeft mijn moeder grijze haren bezorgd toen ik klein was, iedere keer op elk feest mogen uitleggen waarom er kindervingertjes in de taart stonden, of aan de dokter waarom mijn vingertoppen nu weeral verbrand waren, maar nu ben ik wat groter en ik doe het nog altijd graag. Zeker als het de polsslag van de tijdsgeest is, en zeker als het iets met hot technology te maken heeft.

Vandaar dat ik blij als een jonge labrador op prozac was toen ik een uitnodiging voor joost.com kreeg, want na al die jaren wil ik ook wel eens een nieuwe manier zien om naar tv te kijken. Joost is het nieuwe bedrijf van de makers van kazaa en skype, en ik moet zeggen dat het goed werkt. De kwaliteit is goed, 't is interactief, je hebt een heleboel kanalen, en wat wel niet veranderd is tegenover de plain old televisie, is dat er geen zak op die kanalen te zien is. Behalve dan de poker channel, want daar heb ik al uren naar gekeken, en ik kan het al als de besten. Iemand zin om eens te komen pokeren?